Дзяўчынка з раёну

Wed, 06 Jan 2010 17:10:49 GMT

Знайшла ў сеціве "Маякоўскі -- невыданае", па стылі сапраўды дужа да яго падобна.

Любить - это значит
остаться голым
и, силой своей играя,
С нею вдвоем кататься
по полу,
Пыль из ковров выбивая.
Любить - это значит
в глубь двора
втащить
(лучше ночью грачей).
Блестя топором,
сказать: “Пора!”.
И полюбить играючи!
Слова о любви
не беру в заем,
Пусть бездарь
о них печалится.
Я вам расскажу
про любовь втроем
И про то, чем это кончается…
Муж у нее - жирный хряк.
Чуть что не по нем - в крик!
С работы придет,
на кровать бряк,
А там уже я - с Брик.
У меня на сердце,
конечно, муторно.
Мечусь крокодилом в Ниле.
Тесно втроем на кровати полуторной.
Он ей: “Погуляй, Лиля!”
Остались вдвоем,
достает обрез
И давай куролесить.
Ну раз или два -
это даже полезно.
Но восемь, девять, десять…
От страсти такой позабыл свое имечко,
лежу, как редис после терки,
Он тихо спросил:
“Хорошо тебе, Лилечка?”
И тут же уснул, как мертвый.
Вернулась она, с закуской,
с водочкой,
Сказала, платье снимая:
“Иди ко мне,
дорогой Володечка,
Как я тебя понимаю…”

А зараз пайду, як і збіралася, чытаць Йітса.
:)

я люблю

Mon, 04 Jan 2010 13:45:58 GMT

верш Хуліо Картасара ў перакладзе маёй любімай настаўніцы:

Пад купалам вечара кожная птушка – кропля ўспамінаў.
Часам здзіўляе, што парыў часу
вяртаецца, бесцялесны вяртаецца, беспрычынны вяртаецца;
што прыгажосць, такая імклівая ў сваім нястрымным каханні,
рэхам ахоўвае нас на зыходзе ночы.

І няхай рукі апушчаны,
у сэрцы – бязладдзе і пахне пылам,
які калісьці быў ружай або дарогай –
Палёт важнейшы за крылы.
Без лішняй сціпласці ведаць, тое, што засталося,
адваявана ў цемрадзі, створана цішынёю:
галінка ў руцэ, след слязы –
гэта спадчына, чалавек і яго гісторыя,
лямпа, што асвятляе свет.

Mon, 04 Jan 2010 13:28:45 GMT

бачыла Пэна, зараз пасплю, паем, буду чытаць Алісу.
дужа клёвая зіма, толькі ўсё вельмі дарагое.
тата мне сёння сказаў, што я "верная дочь своего отца". сню Вятку, казакаў і самалёты :)

but mostly u just make me mad

Tue, 22 Dec 2009 17:59:28 GMT

Як хороше радіти без причини,
Коли на місто сутінь опада.
І чується як тихо, безупинно
Дзюрчить у стоки весняна вода.

І сну нема, і спокою немає,
І відчаю, і певності нема.
Тебе ж у далеч владно закликає
Напоєна надіями пітьма.

Сёння была самая доўгая ў годзе ноч. Так сказала цёця па радыё. а я ўпершыню ў жыцці спала паўтары гадзіны, затое -- огого! -- амаль усё паспела. :)
Мне вельмі добра жыць -- цьфу-цьфу-цьфу -- каб так было і надалей.
Хутка Каляды і цуды ўнутры.
А раптам і звонку.
Мне гарманічна, толькі бракуе закапанасці. Закапанасць памагае адчуваць сябе чалавекам, важкім для самога сябе, надае самапавагі і паразумення з сабой. Думаю, калі закапаюся ў курсавую, то ўсё стане ўвогуле найлепшым чынам.
Ну а з наступнай стыпендыі будзе музыка НЗ, Конга і Мендэза.)

І хочеться всю землю обійняти,
Іти шукать нечуваних пригод.
О, скільки музики натхненної багато
У шумі каламутних вод.

that's the story of

Thu, 10 Dec 2009 17:19:03 GMT

velvet underground, напэўна, стане музыкай гэтай зімы,
грэчка -- клёвая каша, зрэшты я заўжды гэта ведала, )
кот спіць на мне і вуркоча ўсю ноч,
у мяне ёсць вафелька і адчуванне месяца, калі ў НЗ цвіце пахутукава (якой я ўжо ўсіх дастала),
асірыйскае грамадства на наступную суботу,
а значыць сёння я высплюся нарэшце.
*вучыцца прыўкрасна, калі многа спіш*
калі абвязаць мой доўгі індыйскі баваўняны шалік вакол галавы, я станаўлюся падобная да сярэднявечнага арабскага купца (толькі шаравар і абутку вастраносага бракуе).
начамі сніцца, што я хаджу, і нагамі можна многа падарожнічаць,
а яшчэ,
калі вымаўляю, ці нават уяўляю, слова bends або яго беларускі адпаведнік лукі, -- дзіўнае пачуццё.. можа, гэта экстаз называецца.. :)

kiwi paradise

Fri, 04 Dec 2009 18:58:50 GMT

"Цвет правадыроў Гаваіікі адкінуты дзеля цвета новай зямлі, якая вітае нас," -- і правадыр маоры кінуў у акіян традыцыйны на Гаваіікі правадырскі галаўны ўбор з пер'яў.

Яны пабачылі пахутукава і

і
закахаліся ў Аотэароа -- краіну Доўгай Белай Хмары.

***
Сёння з самай раніцы мне сустракалася многа сімпатычных людзей.

п.с. паколькі пахутукава -- навазеландскае каляднае дрэва -- цвіце ў снежні -- відаць, у снежні Вялікі Флот маоры прычаліў да ўсходняга берага НЗ.
святкую:)

Шампальён -- мой герой!

Fri, 27 Nov 2009 15:19:04 GMT

Проста людзі -- гэта крута. :)

young maori man dancing

Tue, 24 Nov 2009 18:49:04 GMT

Старажытная Мексіка. Як вы думаеце, што гэта значыць?

Mon, 23 Nov 2009 20:37:42 GMT

na pensii vysplusia.

Thu, 12 Nov 2009 17:17:49 GMT

гаўнішча.

Mon, 02 Nov 2009 16:52:17 GMT

хачу хутчэй Каляды, каб была нагода напісаць і павіншаваць. бо жыццё гэтак павяртаецца, што некаторым людзям проста так, без нагоды, і не напішаш.

ён шыкоўны, wasn't he?

Fri, 30 Oct 2009 17:47:29 GMT

Граф Бенядыкт Тышкевіч. Аўтапартрэт на фоне гор. Канец 19 ст.

пра комплексы

Sun, 25 Oct 2009 18:21:14 GMT

Спявала песеньку, і зразумела, што спяваю "Надежда -- мой комплекс земной..."

Sun, 25 Oct 2009 18:07:34 GMT

я бяздарнае, і ад гэтага ўсе раздражняюць мяне яшчэ больш.

душашчапацельная субота

Sat, 24 Oct 2009 20:52:36 GMT

зараз пазбіраліся спаць, а ката няма. дзе кот? тома адна баіцца, поля, выйдзіце пашукайце.
выйшлі. кот не адгукаецца.
тут чуваць далёкі піск.
знайшлі неразумную жывёлу на даху "панскіх канюшняў" -- гаспадарчых памяшканняў акадэміі навук, што ў нас з чацвёртага боку замест плоту.
паўгадзіны тлумачылі кату, як дайсці да дрэва і спусціцца.
ён прыйшоў, напіўся і заснуў.
заўжды засынае ў месцы і позе, у якой сон яго нагнаў.
пайду і я нап'юся. (мне падарылі каву з ірландскім лікёрам -- так файна пахне!)
сёлета .. (губляю думку на сярэдзіне)
дабранач. (яшчэ не памятаю,як гэта па-літоўску)
я цяпер афігіцельна люблю вечар суботы і вельмі-вельмі цаню сваю коўдру.

не забудзьцеся: у гэту СЕРАДУ (апошнюю сераду месяца) у мастацім музеі БЯСПЛАТНЫ ДЗЕНЬ.
(бадай, там нават яшчэ павінна быць выстава заходнебеларускага жывапісу)
а яшчэ у ЧАЦВЕР -- апошні дзень выставы фатаграфій графа Тышкевіча (выстава прыехала з Францыі, там ёсць шыкоўны аўтапартрэт графа у гімнастычнай позе на фоне гор і фота беларускіх сялян з Валожыншчыны -- па мойму, гэта проста цудоўна). (выстава ў краязнаўчым музеі на вул.маркса)

*мне сёння распавялі, што дырэктар маст.музея -- гей і антысеміт. ня знаю, наколькі гэта ўсё праўда, але не паважаю ды пагарджаю найперш за неўвагу і непавагу да Драздовіча. і да яго "Пагоні"*

перапіс-2009 "моей семье, моей стране..."

Fri, 23 Oct 2009 21:05:52 GMT

У 13 стагоддзі тым, хто не хацеў перапісвацца, овому носа урезаша, а иному очи выимаша.
Так-та, не скардзіцеся.

Гэта праўда, што колькі перапісчыкаў забіта?

with the lapse of time

Tue, 29 Sep 2009 20:30:44 GMT

Я прыйшла ў сябе шляхам прымусовага туманнага ўяўленьня я-будучага і самастрэманьнем бліжэйшага рэальнага.
Сьвеце, прабач.
Барсік сьпіць на каленях,маіх.
Я вучу ангельскую.
Заўтра бясплатны дзень у мастацкім музэі (дзе Драздовіч, славацкія наіўныя сербы і мой любімы "Невядомы італьянец зь лістом"), мексіканскі спектакль у ліцэі (у 19.30 калі што) і каўка з чароўнымі настаўніцамі:)
Я ўсё яшчэ крыніца сямейнага расходу, але к вечару гэта ўжо менш хвалюе (бо мо паспала дзьве гадзіны:)
Привітання до Києва, ви мені сьогодни снилися:) (тільки чур не тикати мене в мої помилки:(
А ще в мене була шикарна пара історії Єгипту.

Tue, 29 Sep 2009 12:41:15 GMT

сьвет цудоўны.
але ў дадзены канкрэтны момант я яго ненавіджу. і сябе таксама. за выключэннем іранцаў, якія паўсталі.

Thu, 17 Sep 2009 16:44:39 GMT

узгадвала свой цудоўны апошні тыдзень лета.
я тады ездзіла ў Берасце, жыла ў Заказанцы, учабыла абноўленую вуліцу Савецкую, многа-многа гаварыла з дзедам і бабуляй, спявала, чытала, бегала за вавёркай (як штогод), хадзіла ў грыбы ў 5 раніцы і збірала мяту на Заечай гары.
паабяцала дзеду скласці з інтэрнэт-рэсурсаў зборнік украінскіх народных песень і выслаць поштай.
займуся на гэтых выходных.

Брэст здзівіў. Савецкую варта ўжо перайменоўваць, бо яна канкрэтна не апраўдвае назву.
~~буржуйка, зайздрошчу іхнім кавярням~~
Забіла мяне шыльда з назвай вуліцы на галоўным кінатэатры:
Жахлівы БудзеНаГ ніяк не йдзе з галавы%)

Ці вось яшчэ адна цікавая вывеска. Тут і камэнтароў ня знойдзеш:)))

Берасцейскія дажджы і сонцы.
Я ў гэты прыезд спраўдзіла даўнюю мару адчуць сябе на восеньскім акіянскім пляжы. Акіянам быў Мухавец.

Ооо, надія є!.. Єєє...

Sun, 13 Sep 2009 18:17:55 GMT

Що б не робити, аби б не робити.

В мене ростуть волоси. Це добре.
І зеленіє лице. Це кепсько.

Ооо,.. але що надія, якщо я така лінива :(((

Sun, 13 Sep 2009 14:22:46 GMT

Божа-Божа, як жа бывае сорамна за сябе.

Sun, 13 Sep 2009 12:59:58 GMT

..., але я падумаю пра гэта заўтра.

Sun, 13 Sep 2009 11:38:44 GMT

Сава :)

Fri, 11 Sep 2009 16:41:59 GMT

Тарас, аказалася, думаў, што "Буквар" (фу, якое небеларускае слова, канечне) называецца "Савар".
Бо там сава на вокладцы :)))

усё можа-такі быць добра

Mon, 07 Sep 2009 11:13:10 GMT

вось як паводзіць сябе чалавек, які паступіў у самы лепшы беларускі ўніверсітэт (паводле шматлікіх словаў самога ўніверсітэта). ён, гэты чалавек, цэлы вечар слухае "мурку" ў пятнаццаці версіях на чатырох мовах (іўрыце, расейскай, украінскай, ангельскай).

учора ў нас пахла Калядамі і Вялікаднем -- мама зрабіла пірагі... я чытала такога жыццесцярджальнага Вудхаўса і нюхала паветра дому.

самы папулярны адказ на ўсе пытанні ў нашай хаце -- "гэта не я!"

кот Барсік-Кексік расце і наскоквае з-за рога.

знізу голас Тараса: "Можаш памаўчаць?! -- я слухаю мора".

усё можа-такі быць добра.