"Я сиджу й дивлюся у небо на білі хмари.
А пастух Свирид на горі пасе отару."
Па песьні "Мандраў" ён ляжаў, але я зараз сяджу, таму так і цытую.
мммм... у роце цукровая будслаўская цукерка. і як я магла пакінуць іх дома, калі ехала на дачу?!  але тое і лепш -- захаваюцца надаўжэй.
Заўтра, напрыклад, падару каляровую цукерку адной цудоўнай дзяўчынцы;)
А ўвогуле -- пачынаю курс рэабілітацыі. Сёньня, полючы салату, я зразумела, што прайшло ўжо 10 дзён з апошняга цт, а я так і не адчуваю сябе адпачылай.
З заўтра я многа сплю, гляджу ў столю, чытаю, смакчу валяр'янку, п'ю што-небудзь для лепшага сну перад ноччу. Чатыры дні жыву спакойна, за выключэньнем пахода да адной знаёмай бабулі ў сераду.
Цудоўная бабуля, між іншым. калі я ёй прынесла нашыя калядомныя трускаўкі, яна прапанавала зрабіць у нас пасеку. Сказала: "я прафісіянал. яны ня будуць кусацца!" А пасьля расказвала, як па-рознаму зьвіняць званы на цэрквах. Яна глухая і амаль бяз зроку, таму мы пішам ёй запіскі вялікімі літарамі. У гэты раз у запісцы два разы хацелася намаляваць ":)" і адзін раз "%)" (падчас расповеду пра духавы аркестр на Камароўцы). Бабуля сьмяялася, паіла мяне ананасавым сокам і частавала бананамі, якія "прывезьлі з паўднёвай краіны".

Мы езьдзілі ў Будслаў. Пераглядаючы фотаздымкі, я зразумела, што там Таня зрабіла маю лепшую фотку ў профіль (сьвятыя месцы дадаюць фотагенічнасьці).
Ну а гэта яна сама.

Будслаў цудоўны. Для мяне найперш тым, што у 9 раніцы 2-га чысла я, ня спаўшы суткі, пад Wednesday morning Саймана і Гарфункела дакавыляла да дому. І тут мяне сустракаў дзікім візгатам сабака, спусьціўся тата, тут быў мой ложак і мая столя. Тут было маё ўсё (амаль усё, але пра гэтае "амаль" я тады ня думала :)
Дзякую Будславу за цёплыя адчуваньні. А там мы палюбілі брукаванку з часоў Пілсудзкего, якая вядзе да былога аэрадрому, а пасьля і да чыгункі (дызэль на 5.27:)
Яшчэ там былі палякі і смаленчукі, і цукровыя цукеркі, і прыгожыя-прыгожыя людзі. Прамова Кандрусевіча на імшы, па мне, была занадта навязьлівая, такая ж, як і дзясятак паперак пра раньнія полавыя сувязі. Але што мне... Пасьля мы сустрэлі двух знаёмых пілігрымаў, і толькі потым я сваім хуткім розумам падумала, што яны ўжо досыць прайшлі і няварта было іх мучыць шпацырамі да раніцы. Ну але ладна. Усё было ладна:)
***
Рэчка Сэрвач.
На сутоньні:

І на сьвітаньні:

Здымкаў касьцёла няма, бо ён атрымаўся ня так эфектна, як Таня і Сэрвач:)

Дзеці ў Заказанцы, а я праполваю салату. Усё ніяк не пачну фарбаваць дачу -- заўжды знаходзіцца нешта яшчэ не праполатае:( Сёньня бліжэй да ночы хадзіла па чарніцы і суніцы. Назьбірала) Але скончылася малако:(

Я раней заўжды рыдала пад украінскую песьню пра Галю (каторая "підманули Галю, забрали з собою"). Але хто-небудзь ведае, навошта козаки падпалілі сасну і Галю таксама??...  А мая прабабуля знае яшчэ адзін куплет, канцавы, дужа непрыстойны. Але не сьпявае:( І мама пакуль прапець не згаджаецца. Дарма.
Вось адна знаёмая бабуля-філалагіня ўжо расказала мне савецкі фальклёр пра "герой советского союза Гамаль Абдель на всех Насер".

Горить-горить сосна, горить та палає...


а вось яшчэ адна шыкоўная песьня....

В морі я хотів печаль свою втопить,
Я до моря вийшов рано — море спить.
І мені його будити стало жаль —
Залишилася мені моя печаль.

Ополудні йду до моря і здаля
Бачу, що воно сміється, як маля.
 І мені його смутити стало жаль —
Залишилася мені моя печаль.

Уночі до моря знову я прибіг,
А воно ридало біля ніг моїх.
І мені його самого стало жаль —
Залишилася мені моя печаль.
 

... І некалькі довсціпных загадак з іншых рэгіёнаў РІ:
***
Три брата;
Один говорит: "Я полежу";
Другой говорит: "Я посижу";
Третий говорит: "Я пошатаюсь".
Тульск.губ
***
Мать меня рождает, а я ее.
Курск.губ.
***
Под сараем ходила,
Рыкалку искала;
Рыкалку нашла --
Рыкаться пошла.
Моск.губ. с.Хорошилово


Цяпер пра шыбеніцу, хаця адгадкі вельмі мілыя (мірны атам):
*
Не грешна, а повешена.
Новгород.губ.
*
Сорок недель в тюрьме сидит, да год с днём на виселице висит.

Наступная лёгкая, але форма якая! "Ківала" цяпер будзе ў мяне ва ўжытку:) Як і "рыкацца";)
Две ходули,
Два махала,
Два смотрила,
Одно кивало.
Псков.губ.

На канец:
*
...Что будет завтра и было вчера?...
Псков.губ.
*
На горе волынской
Стоит дуб Ордынской,
На нем сидит птица Веретено,
Сидит и говорит:
Никого не боюсь
Ни царя в Москве,
Ни короля в Литве.
Ряз.у. с.Жолчино

Постчу расейскія народныя загадкі па просьбах трудзяшчэвася і эксплуаціруемага народа камэнтатараў.
Адгадкі -- праз пару дзён)
Пакуль прымаюцца версіі.
Конкурс абвесьціць ня ўдасца, бо я прыз не прыдумала:(

Папярэдне раскажу адну цікавую асаблівасьць. Загадкі вёскі Азяркі Самарскай губерні (іх загадку пра Трафіма і парог я ставіла ў папярэднім допісе) яўна выдзяляюцца сваёй фізіялагічнай скіраванасьцю і афарбоўкай. Так і ўяўляю дзядкоў, што вырашылі пасьцябацца са "сталічнага прафесара" ды расказаць яму "народных загадак" напоўніцу:)
Вось параўнайце. Загадкі пра адно і тое ж, адна з пасёлка Жоўчына на Разаншчыне, другая з Азяркоў:
*
Выгляну в окошко,
Стоит долгий Антошка.
Жоўчына
і
Долгій Антошка
Стоит у окошка,
Он и долог, и высок,
Уродился без кишок.
Азяркі
...Мілыя людзі, якім прынцыповай была заўвага пра ўнутраныя органы "Антошкі" :))..

Мая любімая загадка, таксама з Азяркоў:
Без кожи, без рожи,
лежит да дышит.
(адгадка цалкам у стылі)

Наступныя адтуль жа:
***
Об шести ногах,
Об четырёх крылах,
Нос слоновій,
Голова медвежья.
(мутант з паўсядзённасьці)
***
Мёртвые станут -- живых поедят.
(і зомбі таксама з паўсядзённасьці)
***
Что в теле замешалось?.. (ноў комэнтс:)
***
Крестьянин бросит, а барин носит. 
(гыгы, загадка пра маю хранічную хваробу:)


Пра сучасныя Азяркі гугл выдае, што знаходзяцца яны ў Чэлна-Вяршынскім раёне, за 150 км ад Самары. Там ёсьць шэсьць вуліц (Заречная, Приовражская, Садовая, Центральная, Молодёжная і Школьная), і прадаюць некалькі дамоў. І я нават убачыла тры "азяркі", здаецца..
 

Бурнае абмеркаваньне выклікала папярэдняя расейская загадка, то я не ўтрымалася яшчэ ад адной:)
Спадзяюся, некага яны ўсьміхнуць)

(Крыніца тая ж: "Загадки русского народа. Составилъ Д.Садовниковъ" СПб. 1876 г.)

Маленькій Трофимъ
У всехъ ж... пересмотрелъ.
(Самарск.губ Ставроп.у. с.Оверки)

Разгадка зноў у камэнтары:)

Загадка з "Сборника загадокъ русского народа". Склаў Д.Садовниковъ. СПб., 1876 г.

"Фатка, да футка, футунди, футундак да две футеницы."
:))))

Каму цікава -- разгадка ў  камэнтары:) 

Moon River, wider than a mile,
I'm crossing you in style some day.
Oh, dream maker, you heart breaker,
wherever you're going I'm going your way.
Two drifters off to see the world.
There's such a lot of world to see.
We're after the same rainbow's end--
waiting 'round the bend,
my huckleberry friend,
Moon River and me.

Толькі за адзін гэты тэкст можна абажаць ангельскую.
 

Але блін! Ну і дурная я часам бываю..

"...А калі йдзе навука туга -- падгоніць бацькава папруга."

***
За абедам:
-- Блаблаблаблбла....
-- Божа, Тома, колькі ж ты слоў у хвіліну гаворыш?!
-- Ня знаю, колькі гавару, а чытаю сто дваццаць тры!
***
Сёньня ліло цэлы дзень, а мы з мамай у выступах (калошах) пайшлі ў ДорОрс:) Надта хацелася каньяку і булачак..) Файненька прайшліся, а трохі недаходзячы да крамы нас нагнаў наш сабака. Адчыніў сабе калітку і галопам прамчаўся за намі па Ждановічах. Хто яго бачыў, той можа ўявіць яго галоп. Галапіруючая Золі страшней за галапіруючую інфляцыю:)Мне прыйшлося ў прамым сэнсе сядзець у лужыне і трымаць сабаку за ашыйнік, пакуль мама купляла ўсё, што трэба. :)

А яшчэ мне расказвалі пра роды. Урэшце атрымаўся сімпатычны дзень.

заехаў дзядзя, прывёз квасу, сушак і курагі са словамі "гэта табе ад нэрваў".
і ўсе мяне так даглядаюць, такія лагодныя. трэба ж было гэтак іх давесьці..(
падчас пераказу бабуля лаяла мяне "расьцяпа, і на іспыт спазьняецца!", мама -- дурной, Тома -- лахудрай, а малы кажа: "я цябе ніяк ня лаяў, бо я цябе занадта люблю".
якая я паскудная часам у маёй клёвай сям'і..
а яшчэ!.. яшчэ мы бачылі касулю з вакна электрычкі!!!
навучылася заварваць гарбату зь мяты, мэлісы, лістоў парэчкі і маліны. па дзедавым рэцэпце.
такія рэчы мусяць жыць вечна.

ўсё адно. дзікі стан.
о прыкрый, блін, свае бляклыя ногі.
не -- ліфчыкам на мяху.
няхай жыве Уладзімір Уладзіміравіч.
добра, што заўжды можна заглыбіцца ў гісторыю на няпэўны тэрмін.
і быць у ёй, пакуль не захочацца назад.
у мяне -- клёвы крымскататарскі раман пра пачатак 20 стагодзьдзя.
 

*актуальна*

           Хто я?
Пытаешся, браце, хто я, зь якога краю?
З-за Віслы, з-за Нёману ці з-за Дунаю?
Ёсьць рэчка Сьвіслач, малая на сьвеце,
А там шмат збожжа і кветак расьце ў леце.
.......................................................................
Хто я? -- паляк, беларус ці ліцьвін?
Бог толькі ведае праўду адзін.
Я ж хачу працаваць увесь век,
Каб заслужыць імя -- чалавек.

Верш друкаваўся ў "Каляднай пісанцы на 1904 год" (СПб, 1903) і ў "Вольнай Беларусі" 26 траўня 1918 года. Падпісаны прозьвішчам І.Стаўбун.

"Д'ябал, -- падумаў ён, -- ў мяне ж комплекс!"
____________________________________
"Ужинать!.. Не хочу я ужинать! Я хочу жениться -- на царевне Будур!"
____________________________________
"Тучи над городом встали, в воздухе пахнет грозой..."

У Мiнску 10 безыменных сквераў набылi назвы. Рашэнне аб гэтым прынята на пасяджэннi камiсii па найменнi i перанайменнi праспектаў, вулiц, плошчаў i iншых складаных частак сталiцы.

Скверу ў межах пр. Машэрава — вул. Куйбышава, побач з якiм знаходзiцца помнiк архiтэктуры ХХ стагоддзя — будынак Галоўнага ваеннага шпiталя Мiнiстэрства абароны Беларусi, прысвоена назва "Шпiтальны".

Сквер "Камароўскi" цяпер ёсць у раёне вул. В. Харужай — аздараўленчага цэнтра "Алiмп" — гандлёвага цэнтра "Люстэрка" — Дома мэблi. Такая назва сквера прадыктавана яго акружэннем: побач знаходзiцца квартал Камароўскi i Камароўскi рынак.

Сквер каля Мiнскага дзяржаўнага фiнансава-эканамiчнага каледжа па вул. Чырвонай, 17 будзе называцца "Красны".Старое слова "красны" азначае "прыгожы", таму камiсiя i вырашыла прысвоiць такую назву гэтаму кутку сталiцы.

Безыменны сквер у межах вулiц Купрыянава, К. Лiбкнехта i зав. Дамашэўскi названы "Лютэранскi" (нарэшце!). Ён з'явiўся на месцы знесеных у 1970-я гады Лютэранскiх могiлак, якiя iснавалi ў Мiнску з сярэдзiны ХІХ стагоддзя.

Назва "Маламядзвежынскi" будзе ў сквера ў межах вул. Купрыянава — жылой забудовы — вул. Волаха. Ён быў на месцы вёскi Малое Мядзвежына, якая знiкла з карты ў 1970 гады.

Камiсiя прысвоiла назву "Кальварыйскi" безыменнаму скверу ў межах вул. Кальварыйская — праезд Кальварыйскi i могiлкi "Кальварыя". Такое рашэнне дыктуе само наваколле.

На месцы знесенай у 1960-я гады вёскi Ольшава цяпер будзе сквер "Альшэўскi", якi размясцiўся ў межах выканкама Мiнскага раёна, вулiц Альшэўскага i Кальварыйскай.

Запраектаванаму парку ў мiкрараёне "Сухарава-5" каля ракi Качынка прысвоена назва "Дзiвiвелка". На тэрыторыi будучага парку знаходзiцца рэчка Качынка, якая абмяльчэла i ў старажытныя часы мела дзiўную назву Дзiвiвелка. (вой як здорава!!!!)

У межах вул. Камунiстычная — вул. Старажоўская — р. Свiслач з'явiцца сквер "Старосцiнская слабада". Старосцiнская слабада — назва старажытнага мiнскага прадмесця, якое iснавала на гэтым месцы ў ХVI — першай палове ХХ стагоддзя. Старастай у гады ВКЛ называлася службовая асоба, якая кiравала адмiнiстрацыйнай акругай. На гэтым месцы ў ХVI— ХVIII стагоддзях жылi людзi, якiя арандавалi ў мiнскага старасты зямлю.

Гiстарычную назву "Траецкая гара" атрымаў сквер у межах вул. Куйбышава — Э. Пашкевiч — М. Багдановiча — Я. Купалы ў памяць аб Траецкай гары. Менавiта так называлася былая плошча, якая знiкла ў 30-я гады мiнулага стагоддзя пасля таго, як на ёй пабудавалi Нацыянальны акадэмiчны Вялiкi тэатр оперы i балета Рэспублiкi Беларусь.

***
І пачынаеш працягваеш верыць, што нешта-такі будзе:)
Я на пад'ёме гэтыя дні -- у тым ліку, дзякуючы навіне пра назвы сквераў (цяпер буду прызначаць сустрэчы на Старосьцінскай слабадзе ;)
Чэсна-сумленна спрабую чытаць падручнікі. Завісаю. 7 і 8 клясы "гіст.Бел." апынуліся надзвычай цікавымі. Там, напрыклад, напісана, што літара "ў" упершыню сустракаецца ў запісах Яна Чачота.
Часта ўзгадваю. Многа ўсяго. Як заўжды)
"Сьняданак у Тыфані" з кансэрваванымі тайляндзкімі ананасамі, расфасаванымі ў Берасьці, і дажджом за вялікім-вялікім вакном, за якім, у доме насупраць, яўна жыве скрыпач ці, лепей, віяланчаліст (таксіст на худы канец), на фортцы ў якога сядзіць кот і ўсю ноч глядзіць на нас.
Смарагдава-зялёную траву ля дома №49 па вуліцы Кунцаўшчына, якая была зусім не такой у папярэдні раз, калі я скакала па ёй у сваёй смарагдава-зялёнай сукенцы (адначасова змагаючыся зь ветравай стыхіяй) пры +6. Цяперашняя трава мокрая, а паветра цёплае, а парасон шляхетнага маркоўнага колеру, а плашч як у Каломба.
Беларускі дызэль; ці мог Агінскі ўявіць, што некалі там, дзе ён разьвітваўся з Радзімай, яго народ будзе зь Ёй жа вітацца -- на сваёй мове. Ох, ох, гэтыя беларускамоўныя цягнікі, беларускамоўныя кантралёры, прадавачкі піцы, касіркі і школьнікі -- салодка кусаюць за сэрца ўспаміны) Сьляды ад гэтых укусаў, а таксама няўбачаная Вілія, вабяць вярнуцца. Калі скончу травень, адпрашуся ў які-небудзь дзень з дому -- вучыць гісторыю на беразе Віліі. Досьвед паказвае, што чытаць ля рэчкі ня толькі прадуктыўна, але і незабыўна:)
***

Мы малайцы. :) Я шмат каго маю на ўвазе.
***

Славноє місто Бересто,
Новоє місто Бересто.
В Бересті гулиці тісниї,
В Бересті жинишки пишниї...
Песенька ці то 16, ці то 17 стагодзьдзя...    :)
***

Жыве Беларусь!   ;)
***

Ммм... Пайсьці б зараз пагуляць з такім настроем... :)

Дабранач! :)

Тарас засынаў, папрасіў зь ім паляжаць.
Ляжым дзесяць хвілін, пятнаццаць...
Ну, думаю, задрых, пайду ўжо.
І тут голас: "Слухай, а чаму крывавую мэры назвалі крывавай мэры?"
:) каб пазьбегнуць страшных сноў у сувязі з такімі "крывавымі" думкамі, я патлумачыла, што гэта проста напой такі -- гарэлка з таматным сокам.
"Я знаю."
Капец:) Завікіпеджу, заўтра раскажу свайму прасунутаму браціку.

***ох, абажаю я гэты чатыры гадзіны сну,калі раніцай ужо ўсё роўна.
а ў 2 ночы стаіш пасярод пакою і гаворыш: "таааак.... трэба ліквідаваць усю вопратку з крэсла ў шааафу..." -- і ціхенька так пагойдваешся.
***
я ўсё яшчэ баюся размаўляць зь людзьмі, але ўзрост вымушае -- прасіць тату патэлефоніць у даведку юж не пракотвае.
***
я думаю, "я еду" -- адна з найлепшых песень у нрм.
***
Тарас:
-- А ты верыш у Бога?
-- Так.
-- А Бог стварыў сьвет?
-- Так.
-- А навошта яму гэта ўсё патрэбна было?..
***
ніхто дома ня хоча піць маю язьмінавую гарбату зь пялёсткамі(
***
сёньня на прыступках цума быў канцэрцік нейкі, відаць, сьвяточны. сьпявала жанчына ў чырвоным ды такім частушкавым голасам: "Ой ты не вернісь, ой не обернісь, чёрный воронок"...
о_О, як ставяць у такіх выпадках.
я губляюся. хто-небудзь уяўляе, што гэта за песьня і як так выйшла, што яе пяюць ля ЦУМа?
***
"..Звёзды долго горлом текут в пищевод..." (от блін, упусьціла ў сябе вясну..)
***
трэба за сёньня скласьці плян на выходныя і,напэўна, на лета:) як бы памагчы накрыць цяпліцу і зьезьдзіць у Залесьсе. які цудоўны травень перад паступленьнем, аказваецца!
***

пра што вы марыце?
 

И в сердце растрава,

И дождик с утра.

Откуда бы, право,

Такая хандра?

О дождик желанный,

Твой шорох - предлог

Душе бесталанной

Всплакнуть под шумок.

Откуда ж кручина

И сердца вдовство?

Хандра без причины

И ни от чего.

Хандра ниоткуда,

На то и хандра,

Когда не от худа

И не от добра.